مقدمه: مفصل زانو از جمله مهمترین مفاصل بدن است که تحت تاثیر بیماری های مختلفی قرار دارد. استئوآرتریت شایعترین بیماری درگیر کننده زانو است که باعث علایمی از جمله درد، تورم، محدودیت حرکتی و ناتوانی فرد می شود. روش های درمانی متعددی از جمله درمان دارویی، فیزیوتراپی و درمان های جراحی از قبیل دبریدمان آرتروسکوپیک و تعویض مفصل زانو برای این بیماری به کار گرفته شده اند. تعویض مفصل زانو از جمله موثرترین روش های درمانی برای این بیماری شمرده می شود. این بررسی برای ارزیابی عملکرد زانو پس از عمل تعویض مفصل زانو طراحی شد. مواد و روش ها: این مطالعه که از نوع قبل و بعد (before and after) بود، در یک بیمارستان آموزشی انجام شد و در جریان آن 57 بیمار که جراحی تعویض مفصل زانو برای آنها انجام شده بود مورد بررسی قرار گرفتند. تمام بیماران قبل و بعد از عمل معاینه شدند و از نظر میزان درد با استفاده از پرسشنامه های KSS ،WOMAC و SF-36 بررسی شدند. همچنین، رادیوگرافی بعد از عمل بیماران با استفاده از فرم KSRE مورد آنالیز قرار گرفت. یافته ها: از مجموع 57 بیمار مورد مطالعه، 51 نفر زن و 6 نفر مرد بودند. میانگین سنی بیماران 62.5 سال بود. بیماران به طور متوسط 7.31 ماه پس از عمل جراحی مورد معاینه و ارزیابی مجدد قرار گرفتند. بر اساس فرم Kss، میانگین نمره عملکرد بیماران از 27±24.03 قبل از عمل به 8.93±69.66 بعد از عمل افزایش یافته بود و میانگین نمره زانوی بیماران از 7.58±40.43 قبل از عمل به مقدار 7.03± 82.38 بعد از عمل افزیش یافته بود. میانگین نمره WOMAC بیماران از 11.02±69.21 قبل از عمل به 5.92±25.73 کاهش یافته بود و نمره درد بیماران از 0.77±8.89 قبل از عمل به 1.00±1.54 بعد از عمل کاهش یافته بود. میانگین نمره پرسشنامه کیفیت زندگی SF-36 بیماران از 18.85±45.75 قبل از عمل به 17.86±65.26 بعد از عمل افزایش یافته بود. در بررسی نتایج تصویربرداری بیماران، میانگین زاویه آلفا 0.98±97.5، میانگین زاویه بتا1.11±89.78، میانگین زاویه گاما 1.62±2.57 و میانگین زاویه دلتا 0.81±86.38 بدست آمد. نتیجه گیری: جراحی تعویض مفصل در درمان استئوآرتریت زانو موثر است و با توجه به نتایج این بررسی، بهبود نمره درد، عملکرد زانو، دامنه حرکت و بهبود در کیفیت زندگی را در کوتاه مدت به همراه خواهد داشت.

زانو، مفصل لولایی اصلاح شده و پیچیده ای است که توسط عناصر متعدد داخل و خارج مفصلی رباطی، عضلانی تاندونی و استخوانی غضروفی محافظت می شود. به علت سطحی بودن مفصل این عناصر بیشتر در معرض صدمه قرار دارند. در ورزشکاران این صدمات در اثر ضربات شدید و ناگهانی یا ضربات جزیی و تکرار شونده ایجاد شده و سبب بروز علایم بالینی حاد، تدریجی یا مزمن می گردند که به نوبه خود باعث کمتر شدن سطح فعالیت های ورزشی و حتی روزمره فرد می شود. این صدمات از یک ضرب دیدگی مختصر نسج نرم با علایم و طول درمان چند روزه تا صدمات شدید مفصلی که نیاز به درمان های گاه متعدد و پیچیده دارند می باشد.هدف از این مقاله خود آموزی آشنایی پزشکان عمومی با تنوع ضایعات ورزشی زانو می باشد ...

پیش زمینه: برای تشخیص پارگی رباط متقاطع قدامی زانو روش های مختلفی به کار می روند؛ دستگاه لقی سنج زانو با الگوگیری از دستگاه مفصل سنج زانو KT با امکانات بیشتر طراحی و ساخته شد. هدف بررسی اعتبار این دستگاه در تعیین پارگی های رباط متقاطع قدامی زانوست.مواد و روشها: برای اعتبار سنجی دستگاه، آزمون هایی روی 60 فرد سالم و 20 بیمار انجام شد و تحلیل آماری تابع ممیز روی داده ها صورت گرفت.یافته ها: از 30 آزمون انجام شده تکرار پذیری دستگاه برای اختلاف جابه جایی پلاتو تی بیا نسبت به فمور بیش از 90% موارد کمتر از 1.6 میلی متر بود. برای بررسی اثر محل اعمال نیرو، در دو محل نیرو اعمال شد و از بین دستگیره های دستگاه، دستگیره نزدیک مفصل انتخاب گردید. با استفاده از آزمون تحلیل ممیز، حساسیت و اختصاصی بودن دستگاه در تشخیص پارگی رباط متقاطع قدامی به ترتیب 85% و 95% محاسبه گردید.نتیجه گیری: دستگاه مفصل سنج طراحی شده یک وسیله حساس و اختصاصی در تشخیص پارگی های رباط متقاطع قدامی است و به عنوان یک روش عینی برای درجه بندی میزان لقی زانو توصیه می شود.

زمینه و هدف: آرتروز زانو یکی از بیماری های شایع و ناتوان کننده در سنین بالا می باشد. با توجه به این مطلب که تعویض مفصل زانو درمان قطعی و نهایی این بیماری محسوب می شود در این مطالعه به بررسی نتایج کوتاه مدت این روش درمانی می پردازیم.روش بررسی: در این مطالعه 34 بیمار با آرتروز زانو که در یک دوره پنج ساله (1380-85) به مرکز درمانی بیمارستان دکتر علی شریعتی مراجعه کرده بودند تحت عمل تعویض مفصل زانو قرار گرفتند. موارد مورد بررسی شامل سن و جنس بیماران، بررسی نتایج عمل با سیستم knee society knee score قبل و بعد از عمل، علت آتروز زانوی بیمار، نوع پروتز مورد استفاده و عوارض عمل جراحی بود.یافته ها: بیماران مورد مطالعه شامل 20 زن و 14 مرد با میانگین سنی 67.37±5.25 سال و دامنه سنی (51-78) بودند. در 15 مورد عمل جراحی انجام شده تنها در زانوی سمت راست بیمار و در پنج مورد در زانوی سمت چپ بیمار و 14 مورد هر دو زانوی بیمار تحت عمل جراحی قرار گرفته است. میانگین امتیاز عملکردی زانو (functional score) از 4.14±32.68 قبل از عمل (26-45) به 6.45±68.67 بعد از عمل (59-82) رسید و میانگین امتیاز زانو  (knee score)از 3.85±30.6 قبل از عمل (22-39) به 6.34±86.4 بعد از عمل (73-92) رسید.نتیجه گیری: با توجه به بهبود قابل ملاحظه knee score و functional score زانوی عمل شده و عوارض اندک جراحی، توصیه می شود این عمل در صورت برقراری اندیکاسیون آن در اسرع وقت انجام شود زیرا که با مراجعه دیررس عوارض عمل جراحی تعویض مفصل زانو افزایش پیدا می کند.

مقدمه و اهداف: والگوس دینامیک بیش از حد زانو که به عنوان یک الگوی حرکتی معیوب شناخته می شود، ممکن است خطر آسیب دیدگی در مفصل زانو را افزایش دهد. این وضعیت که مربوط به انحراف در راستای اندام تحتانی می باشد، در هنگام تکالیفی همچون پرش و فرود به ویژه در هنگام تحمل وزن، ممکن است آسیب های جدی را به مفصل زانو وارد کند. بنابراین هدف از مطالعه حاضر، بررسی نقش والگوس داینامیک زانو در آسیب های شایع زانو می باشد. مواد و روش ها: در این پژوهش، مرور جامعی بر تحقیقات چاپ شده با در نظر گرفتن کلیدواژه های تخصصی انگلیسی و فارسی شاملDynamic Knee Alignment، Dynamic Knee Valgus، Knee Joint Kinematics، Medial Collapse، Medial Knee Displacement، Frontal Plane Knee Excursion، Projection Angle، Dynamic Lower Extremity Valgus، Knee Injury، والگوس داینامیک زانو، راستای داینامیک اندام تحتانی، زاویه پروجکشن، حرکت زانو در صفحه فرونتال و آسیب های زانو در پایگاه های تخصصی انگلیسی و فارسی مگیران، مدلیب، آی اس سی، پایگاه مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی، پابمد، گوگل اسکالر، پدرو، اسکوپوس، ساینس دایرکت و ایرانداک و بین سال های 2005 الی ماه می 2021 (1384 الی اردیبهشت 1400) جست وجو شدند. تحقیقات در دو زبان انگلیسی و فارسی و با هدف گزارشات آسیب های زانو ناشی از والگوس دینامیک زانو مورد بررسی محققین قرار گرفتند. ابتدا چکیده 230 مقاله و سپس متن کامل 67 مقاله مرتبط با موضوع، مورد بررسی قرار گرفت. در نهایت 34 مقاله درزمینه مورد بررسی با در نظر گرفتن ارتباط و نقش والگوس داینامیک زانو با آسیب های شایع زانو تأیید شدند. یافته ها: باتوجه به یافته های حاصل از تحقیقات، بیشتر مطالعات در جامعه زنان و در رده سنی جوانان (در محدوده سنی 16 تا 25 سال) صورت گرفته بود. براساس یافته ها درزمینه نقش والگوس داینامیک زانو در آسیب های شایع زانو، الگوی حرکتی والگوس داینامیک، فرد را مستعد آسیب های شایع زانو همچون آسیب های لیگامانی به ویژه لیگامنت متقاطع قدامی (21 تحقیق)، سندرم درد پاتلوفمورال (7 تحقیق)، استئوآرتریت تیبیوفمورال (4 تحقیق) و پاتلوفمورال (1 تحقیق)، و در مواردی نیز استئوآرتریت بخش داخلی زانو، آسیب های درد مزمن مفاصل ران و زانو، و درد تیبیوفمورال و همچنین آسیب های غضروفی می کند. نتیجه گیری: والگوس داینامیک زانو به عنوان یک الگوی حرکتی معیوب، افراد مبتلا را مستعد آسیب های اندام تحتانی می کند. عدم تعادل عضلانی، ضعف عضلات و اختلال در راستای استاتیک و تأثیر آن بر راستای داینامیک از مهم ترین سازوکارهای آسیب می باشند. همچنین به دلیل ویژگی های ساختاری و بیومکانیکی، بیشترین آسیب ها باتوجه به افزایش والگوس داینامیک در زنان گزارش شده است.

زمینه و هدف: استیوآرتریت زانو عامل مهمی برای درد و ناتوانی در افراد جامعه به شمار می رود که در پژوهش حاضر به بررسی عوامل خطر استیوآرتریت اولیه زانو در بیماران با شکایت درد زانو و ارتباط آنها با استیوآرتریت زانو پرداخته می گردد. روش کار: 87 نفر در هر گروه وارد مطالعه شدند و از نظر سنی همسان سازی گردیدند. گروه مورد از بین خانم های زیر 50 سال که با شکایت درد زانو مراجعه کرده بودند و گروه شاهد نیز از میان بیماران با سن زیر 50 که با شکایت درد زانو و بدون یافته های رادیولوژیک اوستیوآرتریت، انتخاب گردید. یافته ها: نتایج نشان داد میزان استیوآرتریت زانو با شاخص توده بدنی ارتباط معنی داری دارد (0/001=p). ارتباط استیوآرتریت زانو با میزان ESR معنی دار نبود ولی افزایش CRP با p-value برابر با 0/01 با ریسک حدودا 3/5 برابری افزایش استیوآرتریت زانو همراه بود. با افزایش میزان تحصیلات، میزان استیوآرتریت زانو کاهش پیدا کرد (0/022=p). افزایش میزان فعالیت سرپایی شبانه روزی به طور معنی داری با افزایش استیوآرتریت زانو ارتباط داشت (0/032=p). در بررسی های انجام شده استیوآرتریت زانو با نوع سرویس بهداشتی مورد استفاده، استفاده از پله ارتباط آماری قابل توجهی از نظر آماری نداشت. نتیجه گیری: استیوآرتریت زانو با شاخص توده بدنی؛ میزان تحصیلات، شاخص CRP و میزان فعالیت شبانه روزی ارتباط دارد و توصیه می شود که با کم کردن وزن در افراد با شاخص توده بدنی غیرطبیعی، ورزش و بهبود سبک زندگی از میزان بروز استیوآرتریت زانو و ناتوانی ناشی از آن کاسته شود.

مقدمه: پارگی لیگامان ACL به عنوان یکی از ضایعات شایع زانو که خصوصا در جریان حوادث ورزشی رخ می دهد مطرح است. تست های کلینیکی جهت تشخیص پارگی ACL یک روش subjective(ذهنی) می باشد و در افراد کم تجربه ممکن است باعث عدم تشخیص پارگی شود. استفاده از مفصل سنج می تواند کمک بزرگی به این افراد باشد. هدف، بررسی وضعیت ACL با توجه به میزان جابجایی، به ازای نیروی ثابت توسط دستگاه مفصل سنج می باشد.مواد و روش ها: در این مقاله 26 فرد دچار پارگی ACL (که 20 مورد آن دچار پارگی کامل و 6 مورد دچار پارگی ناکامل بودند) و 76 فرد سالم مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: افراد دچار پارگی کامل به ازای نیروی 89 نیوتن میزان اختلاف جابجایی دو طرف در 80% موارد بالاتر از 2 میلی متر بود ولی در افراد سالم حدود 80% کمتر از 2 میلی متر اختلاف جابجایی داشتند. میزان (Compliance index difference) CID  در 90% بیماران با پارگی کامل بیشتر از 5% میلی متر و در افراد سالم در 82% موارد زیر 0.5 میلی متر می باشد. در موارد پارگی ناکامل در 50% بیماران به ازای 89 نیوتن اختلاف مابین 2 زانو بیشتر از 3 میلی متر و در 50% بیماران CID بیشتر از 0.5میلی متر بود. نتیجه گیری و توصیه ها: منحنی های افراد سالم تقریبا از یک فرم پیروی می کنند ولی در افراد دچار پارگی کامل تغییر در فرم و یا میزان جابجایی در سمت دچار پارگی کامل تا منحنی افراد سالم متغیر است.

هدف از مطالعه حاضر تعیین تاثیر برنامه تمرینی انجمن زانوی آلمان بر راستای زانو و تعادل فوتبالیست های نوجوان با والگوس پویای زانو بود. در این مطالعه 30 فوتبالیست نوجوان مبتلا به نقص والگوس پویای زانو به صورت تصادفی در دو گروه کنترل و تمرینی قرار گرفتند. برای ارزیابی متغیرها از آزمون اسکات، آزمون فرود-پرش، بس استیک و آزمون تعادلی Y استفاده شد. پس از تعیین متغیرها در پیش آزمون، آزمودنی های گروه تمرینی تمرینات Stop X را به مدت هشت هفته انجام دادند. گروه کنترل نیز در این دوره در برنامه آمادگی جسمانی تیم شرکت داشتند. برای بررسی تفاوت از آزمون آماری تحلیل کوواریانتس و درصد تغییرات نسبت به پیش آزمون در سطح معناداری 05/0 استفاده شد. در زمینه مقایسه بین گروهی نیز در تمامی متغیرها (به غیراز متغیر فلکشن زانو در لحظه برخورد) تفاوت معناداری بین دو گروه کنترل و تمرینی مشاهده شد (05/0≥, p). با توجه به یافته ها می توان نتیجه گرفت تمرینات Stop X در این افراد تاثیرگذار بوده است. به مربیان و متخصصان پیشنهاد می شود از این برنامه تمرینی برای پیشگیری از آسیب ها استفاده کنند.